κηροτρόφος
κηροτρόφος, death-breeding, deadly
κηρο-τρόφος (A), ον, (κήρ)
- death-breeding, deadly, ὄφις Nic. Th. 192.
κηρο·τρόφος, ος, ον, funeste (propr. qui nourrit la mort) Nic. Th. 192.
Étym. κήρ, τρέφω.
κηροτρόφος, den Tod nährend, tödlich, ὄφις Nic. Th. 191.