κηρουλκός
κηρουλκός, bringing destruction
κηρουλκός, όν, (κήρ, ἕλκω)
- bringing destruction, Lyc. 407.
κηρουλκός, ός, όν, qui entraîne à la mort, Lyc. 407.
Étym. κήρ, ἕλκω.
κηρουλκός, ins Verderben ziehend, πάγη Lycophr. 407.