κηροχίτων
κηροχίτων, clad in wax
κηρο-χίτων [ῐ], ωνος, ὁ, ἡ,
- clad in wax, λαμπάς AP 6.249 (Antip.).
κηρο·χίτων, ωνος (ὁ, ἡ) [ῐ] à la robe de cire, recouvert de cire, Anth. 6, 249.
Étym. κηρός, χιτών.
κηροχίτων, ωνος, mit Wachs bekleidet, λαμπάς Antip.Thess. 13 (VI.249).
κηροχίτων
κηρο-χίτων (ῐ), ωνος,
- clad in wax, Anth.