κηρύκειον
κηρύκειον, a herald’s wand
κηρύκ-ειον, Ion. κηρυκ-ήϊον, Dor. κᾱρύκειον, τό,
- heraldʼs wand, Hdt. 9.100, Th. 1.53, IG 12(8).51.24 (Imbros, ii B.C.), Ph. 2.560; κ. συμπεπλεγμένα ἐκ τῶν θαλλῶν, = ἱκετηρίαι, Din. 1.18: prov., τὸ κ. ἢ τὴν μάχαιραν ‘peace or the sword’, Phot.: as signet, Tab.Heracl. 1.4, 2.3; κηρύκ-ιον, Ar. Fr. 518, Hsch. s.v. δράκοντα; also with ῠ, AP 11.124 (Nicarch.).
- 2 the constellation Caduceus, Hipparch. ap. Gem. 3.13 (-ιον codd.), Vett.Val. 7.6.
- II tax on auction sales, PSI 5.543.59 (iii B.C.), PEleph. 14.12 (iii B.C.); auctioneerʼs fee, SIG 1011.23 (Chalcedon, iii/ii B.C.), Suid.; φέρειν ἠξίου κηρύκιον stooped to win a tale-bearerʼs fee, Jul. Or. 2.96a.
- III the stone whence the herald made his proclamations, Hsch., Suid.
- IV surgical machine, Orib. 49.4.64.
κηρύκειον, ου (τὸ) [ῡ] caducée, insigne des hérauts, Thc. 1, 53 ; Pol. 3, 52, 3 ||
➳ Ion. -κήϊον, Hdt. 9, 100.
Étym. propr. neutre de κηρύκειος.
κηρύκειον, τό, ion. κηρυκήϊον, der Heroldstab, mit welchem Hermes immer dargestellt wird ; Her. 9.100 ; Thuc. 1.53 ; Folgde, wie Pol. 3.52.3 ; vgl. κηρύκιον. – Der Lohn des Herolds, der Ausruferlohn, Suid. – Auch der Stein, auf welchen der Herold beim Ausrufen trat, Suid. Eigentl. neutr. von κηρύκειος.
a
πλάσον Ἑρμῆν ὑπόκενον, τῇ εὐωνύμῳ κρατοῦντα κ.
modela un Hermes hueco, que sostenga en su mano izquierda un caduceo
κατεχέτω δὲ ὁ Ἑρμῆς κ.
el Hermes debe sostener un caduceo
b
c
κηρύκειον
κᾱρύκειον, ου, τό,
κῆρυξ
- a heraldʼs wand, Lat. caduceus, Hdt., Thuc.