κλίτος

κλίτος [ῐ], εος, τό,

• = κλειτύς, Lyc. 600; cliff, Id. 737 (pl.).
• • • 2 = κλίμα II, clime, κ. βόρειον AP 7.699.
    • 3 side, LXX Ex. 26.18, al.; τὸ κ. τὸ δεξιόν ib. Ez. 47.1; τὸ κ. τοῦ νότου ib. 3 Ki. 7.39.

κλίτος, τό, die Abschüssigkeit, Lycophr. 600 ; übh. = κλίμα, βόρειον ἐς κλίτος Ep.adesp. 396 (VII.699); LXX. Bei Ap.Rh. 1.599 auch κλίτεα, Hügel.

κλίτος = κλίμα II,

• a clime, Anth.