κλοῖστρον

κλοῖστρον or κλῷστρον, τό, prob.

• = κλεῖστρον, Hsch. κλοιτοιμωγεῖς· ἀκουσταὶ θρήνου, Id. (fort. κλύετʼ οἰμωγῆς· ἀκούετε θρήνου). κλοιώτης, ου, ὁ, wearing a collar, hence, = δεσμώτης, Id.; κλοιωτός, ή, όν, Id.