κλοιός
κλοιός, a dog-collar
κλοιός, ὁ, also with heterocl. pl. κλοιά in Choerob. in An.Ox. 2.234:—old Att. κλῳός Ar. V. 897, E. Cyc. 235:—
- dog-collar, Ar. l.c., Eup. 159.16, Plu. Sol. 24, Fab. 20; τοὺς δάκνοντας κύνας κλοιῷ δήσαντες X. HG 2.4.41; κ. σιδήρειος Babr. 100(99).6; of a horse, κλοιῷ δειρὴν πεπεδημένος AP 9.19 (Arch.).
- 2 wooden collar worn by prisoners, X. HG 3.3.11, E. l.c., Luc. Tox. 32, Jul. Ep. 89b.
- 3 χρύσεος κ. collar of gold, as an ornament, E. Cyc. 184, LXX Ge. 41.42.
κλοιός, οῦ (ὁ) lien, particul. pour le cou, d’où :
1 carcan, Xén. Hell. 3, 3, 11 ; Eup. (Ath. 237a) etc., ou collier pour parure, Eur. Cycl. 184 ||
2 collier de chien, Ar. Vesp. 897 ; Xén. Hell. 2, 4, 41 ; Babr. 99, 6 ||
3 licou, Anth. 9, 19 ||
4 p. ext. joug, Plut. Fab. 20 ||
➳ Att. κλῳός, Ar. Vesp. 897. Plur. hétérog. κλοιά, Chœrob. (Cram. 2, 234).
Étym. κλείω ; cf. κλῳός.
κλοιός, ὁ, bei Eust. u. a.Sp. mit dem heterogenen Plur. τὰ κλοιά, att. κλῳός, Ar. Vesp. 897 u. Eur. (κλείω), Halsband für Hunde ; ὥσπερ τοὺς δάκνοντας κύνας κλοιῷ δήσαντες Xen. Hell. 2.4.41 ; κυνοῦχος Philp. 8 (VI.107); – Halseisen für Menschen, δεδεμένος καὶ τὼ χεῖρε καὶ τὸν τράχηλον ἐν κλοιῷ Xen. Hell. 3.3.11 ; Eupol. Ath. VI.237a ; – vom Pferde κλοιῷ δειρὴν πεπεδημένος Archi. 24 (IX.19); – übertr., Plut. Her. malign. 2 ; – auch χρύσεος, als Schmuck, ein goldenes Halsband, Eur. Cycl. 183.
κλοιός, οῦ,
κλείω
- 1a dog-collar, esp. a large wooden collar, put on mischievous dogs, Ar., Xen.
- 2a sort of pillory, Eur.
- 3χρύσεος κλ. a collar of gold, Eur., Anth.