κληματῖτις
κληματῖτις, with long climbing branches
κλημᾰτ-ῖτις, ιδος, ἡ, Adj.
- with long climbing branches, name of a kind of ἀριστολοχεία, Dsc. 3.4.
- II Subst., = foreg. [κληματίς] II.2, Ps.-Dsc. 4.180.
κληματῖτις, ιδος [ᾰῑτῐδ] adj. f. de sarment, sarmenteux, Diosc. 3, 6 ; ἡ κλ. Diosc. 4, 182, plante sarmenteuse, particul. clématite.
Étym. κλῆμα.
κληματῖτις, ιδος, ἡ (das masc. κληματίτης scheint ungebräuchlich), mit Ranken, Diosc. – Bes. ein Rankengewächs, welches sich an Bäumen emporrankt, Theophr. u. A.