κληΐω
κληΐω, c. κλείω, aux formes suiv. ion. act. seul. ao. ἐκλήϊσα [ῑ] Od. 24, 166 ; Hh. 1, 6 ou κλήϊσα [ῑ] Od. 21, 387 ; pass. seul. pf. κεκλήϊμαι [ῑ] Hdt. 2, 121. Moy. fut. κληΐσσομαι, Nonn. D. 2, 310. — Anc. att. κλῄω, impf. ἔκλῃον, f. κλῄσω, ao. ἔκλῃσα, pf. inus. ; pass. seul. pf. κέκλῃμαι.
Étym. mais v. κλείω fin.
κληΐω, ion. u. ep. = κλείω.
†κληΐω
3 sing. aor. ἐκλήϊσε Od. 24.166. κλήϊσε Od. 19.30, Od. 21.387, 389.
Infin. κληῗσαι Od. 21.236, 241, 382.
- 1
To secure (a gate or door) Od. 19.30 = Od. 21.387, Od. 21.236 = 382, Od. 21.241, 389.
- 2
To put to or secure (a bar or bolt) : ἐκλήϊσεν ὀχῆας Od. 24.166.
- 1