κλοτοπεύω

κλοτοπ-εύω,

• deal subtly, spin out time by false pretences, οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν Il. 19.149; κ. περὶ τὸ νησίδιον, perh. to be read for κλοπεύω, Hld. 1.30:—hence κλοτοπ-ευτής· ἐξαλλάκτης, ἀλαζών, Hsch.

κλοτοπεύω, Il. 19.149 οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν, οὐδὲ διατρίβειν, von den Alten verschieden erkl.; entweder unter listigem Vorwande aufschieben u. zaudern, nach Eust. κλυτοῖς ἔπεσιν ἐνδιατρίβειν ; oder übh. listig handeln, u. wie von κλοπεύω für κλοπετεύω ; od. großprahlen u. übh. untätig schwatzen ; wie Hesych. auch κλοτοπευτής anführt und es ἐξαλλάκτης, ἀλαζών erkl.

κλοτοπεύω

App., to talk idly, chatter, or the like : οὐ χρὴ κλοτοπεύειν Il. 19.149.

κλοτοπεύω : doubtful word, be wasting words or making fine speeches, Il. 19.149†.

κλοτοπεύω,

• to deal subtly, to spin out time by false pretences, Il.;—it seems to be a lengthd. form of κλέπτω, κλωπεύω.