κλοπικός
κλοπικός, thievish
κλοπ-ικός, ή, όν,
- thievish, τὸ κ. Pl. Cra. 408a.
κλοπικός, ή, όν, de voleur, furtif, clandestin, Plat. Crat. 408a.
Étym. κλοπή.
κλοπικός, diebisch ; τὸ κλοπικὸν καὶ ἀπατηλόν, von Hermes, Plat. Crat. 407e, v.l. κλωπικός.