κλόνος

κλόν-ος, ὁ, Hom. (only in Il.),

• confused motion, turmoil, esp. battle-rout, κατὰ κλόνον Il. 16.331, 713; κ. ἐλχειάων throng of spears, 5.167, 20.319; ἐν δὲ κλόνον ἧκε κακόν [Ἀπόλλων] 16.729; κ. ἀνδρῶν throng of men, Hes. Sc. 148; Trag.(not in S.) only in lyr., ἱππιοχάρμας κλόνους throngs of fighting horsemen, A. Pers. 106; ἀσπίστορας κλόνους Id. Ag. 404; σκέψαι κλόνον . . Γιγάντων E. Ion 206: in later Prose, trembling, confusion, Aq. Ez. 12.8, Them. Or. 6.73b; agitation of mind, ὁ ἄφρων σάλον καὶ κ. ὑπομένει Ph. 1.230.
• • II agitation in physiological sense, of wind in the bowels, Ar. Nu. 387; κλόνου πάταγος Aret. SD 1.7; οἱονεί τινα σφυγμὸν καὶ κ. ἔχοντος τοῦ πνεύματος Plu. QConv. 2.681a; of the pulse, Gal. 9.76; of the body generally, ib. 651: generally, shaking, agitation, Alex.Aphr. in Top. 466.25.

κλόνος, ὁ, heftige, verworrene Bewegung ; in der Il. immer Schlachtgetümmel ; κατὰ κλόνον αὖθις ἐλάσσας Il. 16.713 ; ὁ μὲν τὸν ἰόντα κατὰ κλόνον οὐκ ἐνόησεν 789 ; κλόνος ἐγχειάων, Speergedränge, 5.167, 20.319 ; κορύσσουσα κλόνον ἀνδρῶν Hes. Sc. 148 ; ῥιψαύχην Pind. frg. 224 ; ἀσπίστορας κλόνους λογχίμους, Schild- und Speergedränge, Aesch. Ag. 393 ; ἱππιοχάρμαι Pers. 107 ; κλόνος Γιγάντων Eur. Ion 206 ; komisch, ζωμοῦ ἐμπλησθεὶς ἐταράχθης τὴν γαστέρα καὶ κλόνος αὐτὴν διεκορκορύγησε Ar. Nub. 386 ; sp.D.; auch Themist., der es Or. 6 p. 73 mit ταραχή vrbdt.

κλόνος

-ου, ὁ.

• • 1

    Confusion, panic, disorder : ἐν κλόνον Ἀργείοισιν ἧκεν Il. 16.729.

  • 2

    A confused or agitated throng, the press of battle : ἰόντα κατὰ κλόνον Il. 16.789. Cf. Il. 5.167, Il. 16.331, 713, Il. 20.319, Il. 21.422.

κλόνος

• 1confusion ἐν δὲ Ναίδων ἐρίγδουποι στοναχαὶ μανίαι τʼ ἀλαλαί τʼ ὀρίνεται ῥιψαύχενι σὺν κλόνῳ of Dionysiac rites Δ. 2. 14.

κλόνος : tumult; ἐγχειάων, ‘press of spears,’ Il. 5.167. (Il.)

κλόνος, ὁ,

• any confused motion, the press of battle, battle-rout, turmoil, Il.; κλόνοι ἱππιόχαρμαι throngs of fighting horsemen, Aesch.