κλοπός
κλοπός, a thief
κλοπ-ός, ὁ,
- thief, h.Merc. 276, Opp. C. 1.517.
κλοπός, οῦ (ὁ) voleur, Hh. Merc. 276 ; Opp. C. 1, 517.
Étym. κλέπτω.
κλοπός, ὁ, Dieb ; H.h. Herc. 276 ; Opp. C. 11.517.
κλοπός, οῦ,
= κλώψ,
- a thief, Hhymn.