κοινωνητικός

κοινων-ητικός, ή, όν,

• v.l. for κοινωνικός, Plb. 2.44.1; -κή (sc. ἐπιστήμη) social science, coupled with πολιτική, Plu. QConv. 2.746a:—
• hyperdor. κοινωνατικός, generous, liberal, Diotog. ap. Stob. 4.7.62.