κομιστέος
κομιστέος, to be taken care of, to be gathered in
κομισ-τέος, α, ον,
- to be gathered in, καρπὸς οὐ κ. A. Th. 600.
- II κομιστέον, one must bring, νέους εἰς δείματα κ. Pl. R. 413d.
- 2 one must carry, Dsc. 2.76.6.
- 3 one must remove, draw off, τὸ οὖρον διὰ τοῦ καθετῆρος Sor. 2.59, cf. 87.
κομιστέος, α, ον, vb. de κομίζω, Eschl. Sept. 600 ; Plat. Rsp. 413d.
κομιστέος, α, ον
verb. adj.
- Ito be taken care of, to be gathered in, Aesch.
- IIκομιστέον, one must bring, Plat.