κραταίλεως
κραταίλεως, of hard stones, rocky
κρᾰταί-λεως, ων, gen. ω, (κραταιός, λᾶας)
- of hard stones, rocky, χθών A. Ag. 666; πέδον E. El. 534.
κραταί·λεως, ως, ων [ᾰ] aux grosses ou fortes pierres, rocailleux, Eschl. Ag. 666 ; Eur. El. 534.
Étym. κράτος, λᾶς.
κραταίλεως, ων, hartsteinig, felsig ; χθών Aesch. Ag. 652 ; πέδον Eur. El. 534.
κραταίλεως
κρᾰταί-λεως, ων,
λεῦς, λᾶς
- of hard stones, rocky, Aesch., Eur.