κραταίρινος
κραταίρινος, hard-shelled
κρᾰταί-ρῑνος, ον,
- hard-shelled, χελάνη Orac. ap. Hdt. 1.47.
κραταί·ρινος, ος, ον [ρῑ] au cuir fort ou épais, Oracl. (Hdt. 1, 47).
Étym. κραταιός, ῥινός.
κραταίρινος, [ῑ], mit starker Haut, die Schildkröte, Orak. bei Her. 1.47.
κραταίρινος
κρᾰταί-ρῑνος, ον
- hard-shelled, Orac. ap. Hdt.