κρατεραύχην
κρατεραύχην, strong-necked
κρᾰτερ-αύχην, ενος, ὁ, ἡ,
- strong-necked, Pl. Phdr. 253e: in form καρτ- (v.l. κρατ-), Hp. Epid. 6.1.2.
κρατερ·αύχην, ενος (ὁ, ἡ) [ᾰ] au cou robuste, Plat. Phædr. 253e.
Étym. κρατερός, αὐχήν ; cf. καρτεραύχην.
κρατεραύχην
- strong-necked, Plat.