κρατερῶνυξ
κρατερῶνυξ, strong-hoofed, solid-hoofed
κρᾰτερ-ῶνυξ, ῠχος, ὁ, ἡ, (ὄνυξ)
- strong-hoofed, solid-hoofed, ἵπποι Il. 5.329, 16.724, al.; ἡμίονοι 24.277, Od. 6.253; strong-clawed, λύκοι κρατερώνυχες ἠδὲ λέοντες 10.218; with strong nails, χείρ Matro Conv. 28.
κρατερ·ῶνυξ, υχος (ὁ, ἡ) [ᾰῠχ]
1 aux ongles forts, Matr. (Ath. 135b) ; en parl. de bêtes sauvages ou féroces, aux griffes robustes, Od. 10, 218 ||
2 à la corne solide, c. à d. au sabot robuste, en parl. de chevaux ou de mulets, Il. 5, 329, etc. ; Od. 6, 253.
Étym. κρ. ὄνυξ.
κρατερῶνυξ, υχος, mit starken Nägeln, starkklauig, -husig ; ἵπποι, Il. 5.329 u. öfter ; ἡμίονοι, Od. 6.253 ; λύκοι, 10.218 ; χείρ, Matron bei Ath. IV.135b.
κρατερῶνυξ
-υχος
[κρατερός + ὄνυξ.]
With solid hooves, strong-hoofed.
Epithet of horses and mules Il. 5.329, Il. 16.724, 732, Il. 24.277 : Od. 6.253, Od. 21.30.
Epithet of wolves, with powerful claws, strong-clawed Od. 10.218.
κρατερῶνυξ (ὄνυξ): strong-hoofed, strong-clawed.
κρατερῶνυξ
κρᾰτερῶνυξ, ῦχος, ὁ, ἡ,
ὄνυξ
- strong-hoofed, solid-hoofed, Hom.:— strong-clawed, of wolves, Od.