κόλερος

κόλερος, α, ον, (κόλος, ἔρος B)

• short-wooled, οἶες Arist. HA 596b5.
• • • 2 κολερά· νόθα, νωθρά, Hsch. (Accent varies in codd.; κόλερον Theognost. Can. 131.)