λαπάζω
λαπάζω Hsch., see λαπάσσω.
λαπάζω, c. λαπάσσω, Ath. 362f.
λαπάζω, praes. nur Ath. VIII.362f, fut. λαπάξω, ausleeren, abführen, eigtl. von den Exkrementen, bes. den durch Verstopfung verhärteten Leib erweichen, u. im med. weichen, offenen Leib bekommen, Medic., u. so auch λαπάσσω ; Galen. erkl. λαπαχθῆναι κυρίως μὲν τὸ κενωθῆναι, διὰ τοῦτο δὲ καὶ τὸ μαλαχθῆναι.
Uebertr., ἄστυ, plündern, Aesch. Spt. 47, 513. Vgl. ἀλαπάζω.
Uebertr., ἄστυ, plündern, Aesch. Spt. 47, 513. Vgl. ἀλαπάζω.
λαπάζω
λᾰπάζω,
poetic for ἀλαπάζω.