λαπαδνός
λᾰπαδνός, όν, metri gr.for ἀλαπαδνός, restored by Musgrave in A. Eu. 562.
λᾰπαδνός -ή -όν Aeschl. Eum. 562 (conject.), see ἀλαπαδνός.
λαπαδνός, ή, όν [λᾰ] faible, mou, Eschl. Eum. 562 conj.
Étym. cf. le suiv.
λαπαδνός, v.l. für λέπαδνον, Aesch. Eum. 532, wird = ἀλαπαδνός erkl.
λαπαδνός
λᾰπαδνός, όν
poetic for ἀλαπαδνός.