λάπαθος
λάπαθος -ου, ὁ [see λαπαρός?] pit, trap, for animals Democr. 122.
λάπαθος, ου (ὁ) [ᾰᾰ] fosse recouverte de branchages pour prendre certains animaux, Démocr. (Bkk. p. 374, 14).
λάπαθος, ὁ (λαπάζω), Aushöhlung, Grube, Democrit. bei B.A. 374.14, διὰ τὸ κεκενῶσθαι ὀρυχθέντας. Auch = λάπαθον.