λαπακτικός
λαπακτικός, laxative
λᾰπακτικός, ή, όν, (λαπάσσω)
- laxative, Xenocr. ap. Orib. 2.58.9, Gal. 6.457, 11.711.
λᾰπακτικός -ή -όν [λαπάσσω] laxative Xenocr.1 (Orib. 2.58.9), al. Gal. 11.711 etc.
λαπακτικός, ή, όν [λᾰ], laxatif, Xénocr. Al. 8 ; Gal. 2, 18, etc.
Étym. λαπάζω.
λαπακτικός, den Leib erweichend, abführend, Sp.