λεπτουργέω

λεπτουργ-έω,

• do fine work, of carvers and turners, Plu. Aem. 37, Plu. Es. carn. 2 997d:—Pass., of a drug, to be finely powdered, Gal. 11.404.
• • • 2 metaph., = λεπτολογέω, E. Hipp. 923, Pl. Plt. 262b; recount in detail, ib. 294d; ὅσα ἔδρασεν ἡμᾶς ἀγαθὰ καθʼ ἕκαστον λ. Jul. Or. 3.123c.

λεπτουργέω , contr. [λεπτουργός] fut. λεπτουργήσω DCass. 72.18.4 ‖ aor. ἐλεπτούργησα ‖ pf. mid. pass. λελεπτούργημαι Procl. in Tim. 1.6.7 ‖ aor. pass. ἐλεπτουργήθην

❶ act. fig. to expatiate, treat with subtlety or in detail, quibble Plat. Pol. 262b etc.; ἀλλ’ … λεπτουργεῖς, πάτερ you are quibbling, father Eur. Hip. 923 (see λεπτολογέω) ‖ to work with finesse, finely Plut. Aem. 37.4

❷ pass. to be finely pulverized Gal. 11.404.

λεπτουργέω, feine Arbeit machen, bes. vom Tischler u. Drechsler, καὶ τορνεύειν Plut. Aem. 37, u. a.Sp.
Uebertr., fein arbeiten, auch = λεπτολογέω, Plat. Polit. 262b, 294d, wie Eur. ἀλλʼ οὐ γὰρ ἐν δέοντι λεπτουργεῖς, Hipp. 923.

λεπτουργέω,

• • • 1to do fine work, of joiners and turners, Plut.
    • 2metaph. = λεπτολογέω, Eur.