λεπτόστομος
λεπτόστομος, with small mouth
λεπτό-στομος, ον,
- with small mouth, Arist. Fr. 304.
λεπτόστομος -ον [λεπτός , στόμα ] small-mouthed Aristot. fr. 304.
λεπτόστομος, ος, ον, qui a une bouche petite ou mince, Arstt. (Ath. 88b).
Étym. λ. στόμα.
λεπτόστομος, mit kleinem Munde, Ggstz παχύστομος, Arist. bei Ath. III.88b.