λεύω
λεύω, to stone
λεύω, fut. λεύσω (κατα-) Ar. Ach. 285: aor. ἔλευσα (κατ-) Hdt. 9.5, Th. 1.106:—Pass., fut. λευσθήσομαι J. Ap. 2.27: aor. ἐλεύσθην S. OC (v. infr.), Hp. Ep. 27: (λᾶας):—
- stone, Th. 5.60; πέτροις λ. μνῆμα E. El. 328; τὸ λευσθῆναι πέτροις S. OC 435, cf. E. IA 1350.
λεύω [see λᾶας ?; cf. ON ljósta] fut. λεύσω ‖ aor. in compd. (κατ)έλευσα Hdt. 5.38.1, al. ‖ aor. pass. ἐλεύσθην ‖ fut. pass. λευσθήσομαι
❶ act. to hit with stones, to stone Thuc. 5.60.6 Eur. El. 328 | perhaps to petrify Pind. fr. 70d.39
❷ pass. to be stoned Eur. I.A. 1350 Ios. Ap. 2.27; ἥδιστον δέ μοι … τὸ λευσθῆναι πέτροις for me, it was most sweet to be showered with stones Soph. O.C. 435.
❶ act. to hit with stones, to stone Thuc. 5.60.6 Eur. El. 328 | perhaps to petrify Pind. fr. 70d.39
❷ pass. to be stoned Eur. I.A. 1350 Ios. Ap. 2.27; ἥδιστον δέ μοι … τὸ λευσθῆναι πέτροις for me, it was most sweet to be showered with stones Soph. O.C. 435.
λεύω (f. λεύσω, ao. ἔλευσα, pf. inus. ; pass. f. λευσθήσομαι, ao. ἐλεύσθην, pf. inus.) lapider, Thc. 5, 60 ; Eur. El. 328 ; au pass. Soph. O.C. 435, Eur. I.A. 1350 ; Jos. c. Ap. 2, 27.
Étym. Étymol. inconnue.
λεύω, (λεύς), steinigen, mit Steinen werfen, bedecken ; μνῆμα Eur. El. 328 ; Thuc. 5.60 ; λευσθῆναι πέτροις Soph. O.C. 435 ; Eur. I.A. 1350 u. Sp.
[λεύω,
- 1petrify? τὸ μὲν ἔλευσεν (v. Lobel ad loc.: fort. aor. Dor., ἐλεύθω, v. ἔρχομαι) Δ. 4. 39.]
λεύω
λᾶας
- to stone, Thuc., Eur.:—Pass., λευσθῆναι πέτροις Soph.