λευχειμονέω
λευχειμονέω, to be clad in white
λευχ-ειμονέω,
- to be clad in white, Pl. R. 617c, CIG 2715.8 (Stratonicea), Str. 11.11.8, Ph. 1.156.
λευχειμονέω , contr. [λευχείμων ] aor. ἐλευχειμόνησα; to be dressed in white Plat. Rp. 617c Strab. 11.11.8 Plut. Arat. 53.4 etc. | fig. λ. τοῖς καθαροῖς νοήμασι to wear the white garments of purity of thought Greg.1 Cant. 1 (15.3).
λευχειμονέω-ῶ, être vêtu de blanc, Plat. Rsp. 617c ; Str. 520, etc.
Étym. λευχείμων.
λευχειμονέω, weißgekleidet sein, Plat. Rep. X.617c u. Sp., wie Strab. XI.11.520. Von λευχείμων.