λευρός
λευρός, smooth, level, even
λευρός, ά, όν (also ός, όν A. Pr. 371), poet. Adj.
- smooth, level, even, λευρῷ ἐνὶ χώρῳ Od. 7.123, Orac. ap. Hdt. 1.67; Σικελίας λευροὺς γύας A. l.c.; λ. οἶμος αἰθέρος ib. 396; ἐν ψαμάθῳ λευρᾷ E. Hec. 700 (lyr.); πέδον, πέτρα, Id. Ph. 836, Ba. 982 (lyr.); ὁδοί Call. Aet. Oxy. 2080.67 [Fr. 43.65 Pf.].
- II smooth, polished, ξίφος Pi. N. 7.27; δέρμα . . λευρὸν ἔθηκε βοός AP 6.116 (Samus).
- III λευρᾶς σωφροσύνης· τελείας, καὶ ταπεινῆς, κοίλης, ὁμαλῆς, μὴ τραχείας, Hsch.
λευρός -ά -όν and -ός -όν smooth, solid, flat Od. 7.123 Hdt. 1.67.4 etc.; ἐς τὸ λ. πέδον on solid ground Eur. Ph. 836; ἐν ψαμάθῳ λευρᾷ on the flat beach Eur. Hec. 700 | λευρᾶς ἀπὸ πέτρας from behind a bare rock Eur. Bac. 982 ‖ extens. λ. οἶμος αἰθέρος the free path of the ether Aeschl. Pr. 394 ‖ polished: λευρὸν ξίφος sharpened sword Pind. N. 7.27 ◆ adv. λευρῶς uniformly L. Zon. λ 1302.
λευρός, ά, όν :
I
1 uni, sans aspérités : πέδον, Eur. Ph. 836 ; ψάμαθος, Eur. Hec. 699, sol, sable uni ; λ. χῶρος, Od. 7, 123, lieu uni (formant l’area où sont séchés les raisins) ; cf. Oracl. (Hdt. 1, 67) ; Eschl. Pr. 369 ||
2 où la vue s’étend sans obstacle : λ. οἶμος αἰθέρος, Eschl. Pr. 394, les libres espaces de l’air ||
3 que l’on voit de loin, en parl. d’un rocher, Eur. Bacch. 982 ||
II poli, sel. d’autres, large, en parl. d’un glaive, Pd. N. 7, 27.
Étym. Étymol. inconnue.
λευρός, (vgl. λεῖος), glatt, eben, ausgebreitet, χῶρος, Od. 7.123 ; Orak. bei Her. 1.67 ; Σικελίας γύαι, Aesch. Prom. 369 ; λευρὸν οἶμον αἰθέρος, 394 ; λευρὸν κατʼ ἄλσος, Suppl. 503 ; ἐν ψαμάθῳ λευρᾷ πόντου, Eur. Hec. 699 ; πέδον, Phoen. 836 ; ξίφος, Pind. N. 7.27 ; sp.D., wie εἴσοδος Opp. Hal. 3.343 ; αὖλαξ, Lycophr. 268 ; δρόμος, Ep.adesp. 121 (XIII.18). Uebertr., schlicht, arglos, σωφροσύνη, Hesych.
λευρός
[λεϝ-ρός. Cf. λεῖος.]
With even surface, level : χώρῳ Od. 7.123.
λευρός
- 1smooth ἔπαξε διὰ φρενῶν λευρὸν ξίφος N. 7.27
λευρός : level, Od. 7.123†.
λευρός, ά, όν
λεῖος
- 1smooth, level, even, Od., Aesch., Eur.
- 2smooth, polished, Pind.