μετοικία
μετοικία, change of abode, removal, migration
μετοικ-ία, ἡ,
- change of abode, removal, migration, Th. 1.2 (pl.); of the Jewish captivity, LXX Je. 20.4.
- II settlement or residence in a foreign city, A. Eu. 1018 (lyr.), Pl. Lg. 850c; μ. ἡ ἄνω sojourn in the upper world, S. Ant. 890.
- 2 status and rights of a μέτοικος, Lys. 6.49.
μετοικία, ας (ἡ)
I habitation avec, Soph. Ant. 890 ||
II
1 émigration, Thc. 1, 2 ||
2 établissement d’un étranger dans une ville, Eschl. Eum. 1018 ; Xén. Vect. 2, 7 ; Plat. Leg. 850c ||
3 situation et droits d’un étranger domicilié, Lys. 107, 31.
Étym. μέτοικος.
1. verblijf in den vreemde; bestaan als metoik, metoik zijn.
2. verhuizing.
μετοικία, ἡ, das Mitwohnen an einem Orte, Aesch. Eum. 972 ; μετοικίας τῆς ἄνω στερήσεται, Soph. Ant. 881 ; Thuc. 1.2 ; Plat. Legg. VIII.850e ; Xen. Vect. 2.7 ; Sp.
μετοικία
from μετοικέω
- Ichange of abode, removal, migration, Thuc.
- IIa settling as μέτοικος, settlement or residence in a foreign city, Aesch., etc.