μακαρία

μᾰκᾰρ-ία, ἡ,

• happiness, bliss, Phld. Herc. 1232 p.70 V.; κενὴ μ. Luc. Herm. 71, Nav. 12: hence, as a Com. euphem. for ἐς κόρακας, ἄπαγʼ ἐς μακαρίαν Ar. Eq. 1151; βάλλʼ ἐς μ. Pl. Hp.Ma. 293a; ἐς μ. τὸ λουτρόν Antiph. 245.
• • II foolishness, nonsense, κεναὶ μ. Simp. in Cael. 140.31.
  • III = βρῶμα ἐκ ζωμοῦ καὶ ἀλφίτων, Hsch.

μακαρία, ἡ, die Glückseligkeit ; κενὴ μ., nichtiges, in bloßen Wünschen bestehendes Glück, Luc. Hermot. 71 ; Navig. 12 ; komischer Euphemismus für ἐς κόρακας ist Ar. Eq. 1151 : ἄπαγʼ ἐς μακαρίαν ἐκποδών, wie man auch bei uns »einem die ewige Seligkeit wünscht« ; vgl. βάλλʼ ἐς μακαρίαν, Plat. Hipp. mai. 293a, wo Heindorf zu vergleichen, wie Ruhnk. zu Tim. p. 59 ; auch εἰς μακαρίαν τὸ λουτρόν, Antiphan. bei Ath. I.18c. Eigtl. wohl in dieser Vrbdg = das Land der Seligen. S. auch nom. pr.

μακαρία from μάκαρ μᾰκᾰρία, ἡ,

• happiness, bliss, κενὴ μ. Luc.:—euphem. for ἐς κόρακας, ἄπαγʼ ἐς μακαρίαν Ar.