μεγαλοκίνδυνος
μεγαλοκίνδυνος, braving great dangers
μεγᾰλο-κίνδῡνος, ον,
- braving great dangers, adventurous, opp. μικροκίνδυνος, Arist. EN 1124b8.
μεγαλο·κίνδυνος, ος, ον [ᾰῡ] qui s’expose à de grands dangers, Arstt. Nic. 4, 3, 23.
Étym. μ. κ.
μεγαλοκίνδυνος, [ῡ], sich in große Gefahren begebend, große u. gefährliche Dinge unternehmend, Ggstz von μικροκίνδυνος, Arist. Eth. 4.3.
μεγαλοκίνδυνος
μεγᾰλο-κίνδῡνος, ον
- braving great dangers, Arist.