μελίγηρυς
μελίγηρυς, sweet-voiced, melodious
μελῐ-γηρυς, Dor. μελῐ-γᾱρυς, υος, ὁ, ἡ,
- sweet-voiced, melodious, ὄψ Od. 12.187; ἀοιδή h.Ap. 519; παρθενικαί Alcm. 26.1; ὕμνοι, κῶμοι, Pi. O. 11(10).4, N. 3.4, παιᾶνος ὀμφά Id. Pae. 5.47; ἀηδών, of a woman, IG 14.1942.—Poet. word, used by Pl. Phdr. 269a.
μελί·γηρυς, υος (ὁ, ἡ) au doux son, Od. 12, 187 ; Hh. Ap. 519 ; Alcm. 13 ||
➳ En prose seul. Plat. Phædr. 269a ; dor. μελίγαρυς [ᾱ] Pd. O. 11, 4 ; N. 3, 7.
Étym. μ. γῆρυς.
μελίγηρυς, süßstimmig, angenehm tönend ; ὄψ, Od. 12.187 ; ἀοιδή, H.h. Apoll. 519 ; ὔμνος, Pind. Ol. 10.4, öfter, κῶμοι, N. 3.4 ; ἀηδών, Ep.adesp. 535 (VII.44); Adrast heißt so Plat. Phaedr. 269a ; Herodot, Ath. III.78d.
μελίγηρυς
[μέλι + γῆρυς.]
Honey-toned, honeyflowing : μελίγηρυν ὄπα Od. 12.187.
μελίγηρυς : honey - toned, sweetvoiced, Od. 12.187†.
μελίγηρυς
μελί-γηρυς, Doric μελί-γᾱρυς, υος, ὁ, ἡ,
- sweet-voiced, melodious, Od., Pind.