Logeion | μελίγλωσσος

μελῐ-γλωσσος, ον,

honey-tongued, πειθοῦς ἐπαοιδαί A. Pr. 173 (anap.); ἀοιδαί B. Fr. 3.2; ἀηδών, of a poet, Id. 3.97; ἔπη Ar. Av. 908 (lyr.); Πιερίδες Epigr.Gr. 228a2 (Ephesus).

μελί·γλωσσος, ος, ον, à la langue de miel, à la douce parole, Eschl. Pr. 172 ; Bacchyl. 3, 97 ; fr. 4, 63 ; Ar. Av. 908.

Étym. μ. γλῶσσα.

μελί-γλωσσος -ον [γλῶσσα] zoetgevooisd, zoet sprekend.

μελίγλωσσος, honigzungig, süß, angenehm redend ; πειθώ, Aesch. Prom. 172 ; ἔπη, Ar. Av. 908.

μελίγλωσσος μελί-γλωσσος, ον γλῶσσα

Menu