μελία
μελία, the ash
μελία, Ep. μελίη, ἡ,
- manna ash, Fraxinus Ornus, Il. 13.178, 16.767, Musae. Fr. 5 D., S. Fr. 759, Thphr. HP 3.11.3, etc.; τρίτον ἄλλο γένος . . ἐκ μελιᾶν Hes. Op. 145.
- II ashen spear, Il. 19.390, 22.225, etc.
μελία, ας (ἡ)
1 frêne, Il. 13, 178 ; 16, 767 ; Hés. O. 145, etc. ||
2 lance en bois de frêne, Il. 22, 225, etc. ||
➳ Ion. -ίη, Hom. ll. cc. ; gén. plur. dor. μελιᾶν, Hés. l. c.
μελία, ἡ, ion. μελίη, die Esche ; ὁ δʼ αὖτʼ ἔπεσεν μελίη ὥς, Il. 13.178, 16.767 ; nach Hes. O. 147 ist das dritte, eherne Menschengeschlecht aus den harten Eschen gemacht. – Häufig der Speer, dessen Schaft aus Eschenholz gemacht war, ἐπὶ μελίης χαλκογλώχινος ἐρεισθείς, Il. 22.225, ἐΰχαλκος, 26.322, öfter, u. folgde Dichter. – Ueber die Nymphen Μελίαι s. Μελίαι.
μελία, ἡ,
- Ithe ash, Lat. fraxinus, Il., etc.
- IIan ashen spear, Il.