μεροποσπόρος
μεροποσπόρος, begetting men
μεροποσπόρος, ον,
- begetting men, ὥρη Man. 4.577.
μεροπο·σπόρος, ος, ον, qui engendre des mortels, Man. 4, 577.
Étym. μέροψ, σπείρω.
μεροποσπόρος, ὥρη, Menschen säend, erzeugend, Maneth. 4.577.