μεροπήϊος
μεροπήϊος, human
μεροπήϊος, ον, (μέροψ)
- human, ἔργα, γενεή, Man. 4.215, 474, cf. Opp. C. 2.364:—fem. μεροπ-ηΐς, ΐδος, ib. 1.23.
μεροπήϊος, ος, ον, qui concerne les hommes, de l’humanité, humain, Opp. C. 2, 364 ; Man. 4, 215.
Étym. μέροψ.
μεροπήϊος, menschlich, bei sp.D., wie Opp. Cyn. 2.364, Man. 4.215.