μερμέριος
μερμέριος, α, ον,
- = sq., κακόν Luc. Lex. 11 (nisi leg. Τερμέριον), cf. Them. Or. 21.261b.
μερμέριος, α, ον, c. le suiv. Luc. Lex. 11 (τερμέριον Cobet) ; cf. Anth. 3, 663.
μερμέριος, poet. = μέρμερος, Jacobs Anth. Pal. 663 ; κακόν, ein großes Uebel, Luc. Lexiph. 11. Vgl. τερμέριος.