μετανοητικός
μετανοητικός, given to repentance
μετανο-ητικός, ή, όν,
- given to repentance, Max.Tyr. 11.3.
μετανοητικός, ή, όν, porté à se repentir, M. Tyr. 11, 3, p. 193.
Étym. μετανοέω.
μετανοητικός, ή, όν, seinen Sinn ändernd, bereuend, Sp.