μετανάστιος
μετανάστιος, wandering
μετανάστ-ιος, ον,
- wandering, Nonn. D. 1.110; Νύμφαι AP 9.814.
μετανάστιος, ος, ον, c. le préc. Nonn. D. 1, 110 ; Anth. 9, 814.
μετανάστιος, den μετανάστης betreffend, auswandernd, wegziehend ; Νύμφαι μετανάστιοι, Ep.adesp. (IX.814); Nonn. D. 1.110.
μετανάστιος
from μετανάστης
μετανάστιος, ον
- wandering, Anth.