μετανάστασις
μετανάστασις, migration
μετανά-στᾰσις, εως, ἡ,
- migration, in pl., Hp. Aër. 20, Th. 1.2, 2.16, X. Mem. 3.5.12, Str. 3.4.19: sg., of the soul, Ph. 1.91: metaph., μεταναστάσεις τῆς γνώμης Procop. Arc. 22.
μετανάστασις, εως (ἡ) [ᾰσ] émigration, Hpc. Aër. 292 ; Thc. 1, 2 ; Xén. Mem. 3, 5, 12, etc.
Étym. μετανίστημι.
μετανάστασις, ἡ, Umzug von einem Orte zum andern, bes. erzwungene Umsiedelung, Thuc. 1.2, οὐ ῥᾳδίως τὰς μεταναστάσεις ἐποιοῦντο, 2.16 ; Xen. Mem. 3.5.12 ; Pol. 34.1.3 u. a.Sp.
μετανάστασις
μετ-ανάστᾰσις, ιος, ἡ,
- migration, Thuc.