μετοίχομαι

μετοίχομαι,

• go after, go in quest of, τούσδε μετοιχόμενος Il. 10.111; κῆρυξ δὲ μετῴχετο θεῖον ἀοιδόν Od. 8.47: c. acc. rei, = μετέρχομαι IV.3, καθαρμόν E. IT 1332.
• • • 2 with hostile intent, rush upon, pursue, ὁ δʼ Ἄβαντα μετῴχετο Il. 5.148.
    • 3 go among or through, ἀνὰ ἄστυ Od. 8.7 (or in signf. I).
    • 4 follow behind, τίς τοι . . μετοιχομένη φάος οἴσει; 19.24.

μετοίχομαι, (οἴχομαι), weg- u. anderswohin gehen, Ap.Rh. 4.758 ; nach Einem gehen, um ihn zu holen, κῆρυξ δὲ μετῴχετο θεῖον ἀοιδόν, Od. 8.47, vgl. Il. 10.111 ; ähnlich καθαρμὸν ὃν μετοίχομαι, Eur. I.T. 1332 ; auch im feindlichen Sinne, verfolgen, τινά, Il. 5.148 ; – zwischen hin-, durchgehen, ἀνὰ ἄστυ, Od. 8.7 ; – mitgehen, absolut, Od. 19.24.

μετοίχομαι

[μετ-, μετα- 1.]

• • 1

    To go in quest or pursuit of : ἀοιδόν Od. 8.47. Cf. Il. 5.148.

  • 2

    = μετέρχομαι 2 : ἀνὰ ἄστυ μετῴχετο Od. 8.7. Cf. Il. 10.111 (go and summon) : Od. 19.24.

μετοίχομαι , imp. μετοίχεο, part. μετοιχόμενος, ipf. μετῴχετο: go away with or after, in friendly or hostile sense, Od. 19.24, Od. 8.47, Il. 5.148.

μετοίχομαι fut. -οιχήσομαι

• • • 1Dep. to have gone after, to have gone in quest of, c. acc. pers., Hom.: c. acc. rei, to seek for, Eur.
    • 2with hostile intent, to pursue, Il.
    • 3to have gone among or through, Od.
    • 4to have gone with Od.