μετουσία

μετουσί-α, ἡ,

• participation, partnership, communion, μ. ἑορτῆς Ar. Ra. 446; μετουσίαν δεῖ τῶν τρόπων τὸ σῶμʼ ἔχειν Id. Th. 152; σοὶ δὲ ἀρετῆς . . τίς μ.; D. 18.128; πεδίων μ. enjoyment, means of using, X. Cyr. 8.5.23; τῶν δικαίων D. 15.29; τὰς τῆς ἰσηγορίας καὶ τὰς τῆς ἐλευθερίας ἡμῶν μετουσίας ἀφαιρεῖσθαι Id. 21.124, cf. SIG 426.24 (Teos, iii B.C.), IG 12(3).1296.23 (Thera, ii B.C.), OGI 229.77.
• • II in Philos., = μέθεξις, participation in the universal by the particular, κατὰ μετοχήν τε καὶ μ. Polyxenus ap. Alex.Aphr. in Metaph. 84.18; ὁ μὲν αἰσχρός, ὁ δὲ αἰσχίων εἴδους τοῦ αὐτοῦ μετουσίᾳ Plot. 6.1.9, cf. 5.3.15, Procl. in Prm. p.557 S.

μετουσία, ἡ, Teilnahme, οἷς μετουσία θεοφιλοῦς ἑορτῆς, Ar. Ran. 443 ; μετουσία ἐστὶν αὐτοῖς πεδίων, sie können sich die Ebenen aneignen, Xen. Cyr. 8.5.23 ; Sp., auch im plur., Dem. 21.124.

μετουσία, ἡ,

• participation, partnership, communion, τινός, in a thing, Ar., Dem.