μισανθρωπέω
μισανθρωπέω, to be a misanthrope
μῑσανθρωπ-έω,
- to be a misanthrope, D.L. 1.107, 9.3: c. acc., μ. πάντα Heraclit. Ep. 7.1.
μισανθρωπέω-ῶ [ῑ] haïr les hommes, être misanthrope, DL. 1, 107 ; 9, 3.
Étym. μισάνθρωπος.
μισανθρωπέω, [ῑ], ein μισάνθρωπος sein, die Menschen hassen, DL. 1.107, 9.3.