μισάνθρωπος
μισάνθρωπος, hating mankind, misanthropic
μῑσάνθρωπ-ος, ον,
- hating mankind, Phryn.Com. 3, Pl. Phd. 89d, Lg. 791d, Com.Adesp. 143: Sup., -οτάτη παροιμία Ath. 4.186f; Τίμων ὁ μ. Cic. Tusc. 4.11.25, Olymp. Vit.Pl. p.4 W.
μισ·άνθρωπος, ος, ον [ῑ] qui hait les hommes, Plat. Phæd. 89d, Leg. 791d ; Luc. Tim. 1, 35, 44 ||
Sup. -ότατος, Ath.
μισάνθρωπος, [ῑ], den Menschen hassend, Menschenfeind ; Plat. Phaed. 89d ; Luc. Tim. 1.35 u. a.Sp.
μισάνθρωπος
μῑσ-άνθρωπος, ον
- hating mankind, misanthropic, Plat.