μισάδελφος
μισάδελφος, hating one’s brother
μῑσ-άδελφος [ᾰ], ον,
- hating oneʼs brother, D.H. 3.21, Ph. 1.671, Plu. Frat. 2.482c.
μισ·άδελφος, ος, ον [ῑᾰδ] qui hait son frère, Plut. M. 482c.
Étym. μισέω, ἀδελφός.
μισάδελφος, [ῑ], den Bruder hassend, Plut.; τὸ μισ., = μισαδελφία, frat.am. 8.