μισθώσιμος
μισθώσιμος, that can be hired
μισθ-ώσιμος, ον,
- that can be hired or had for pay, Alex. 257.3; μισθοῦσθαι τὰ μ. become lessee of state-property, Lex ap. D. 24. 40.
μισθώσιμος, ος, ον [σῐ] qu’on peut prendre à loyer, qu’on peut louer, Dém. 713, 4 (loi) ; Alex. (Ath. 164f).
Étym. μισθόω.
μισθώσιμος, zu vermieten, zu verpachten ; μισθώσιμα μισθοῦσθαι, Dem. 24.40 in einem Gesetze ; κατάλυσιν μισθωσίμην εὑρεῖν, Macho bei Ath. VIII.337c.