μοχθέω
μοχθέω, to be weary with toil, to be sore distressed
μοχθ-έω,
- to be weary or worn with toil, to be sore distressed, ἀλλά μιν οἴω κήδεσι μοχθήσειν Il. 10.106; χείμωνι μόχθεντες (prob.) μεγάλῳ μάλα Alc. 18.5; ὄμβροις ἡλίου τε καύμασι S. OC 351; πόνοις E. Ion 135 (lyr.): abs., work hard, labour, κάματός ἐστι τοῖς αὐτοῖς μοχθεῖν καὶ ἄρχεσθαι Heraclit. 84, cf. E. Fr. 461, Ar. Pl. 556, Th. 2.39, etc.; χρημάτων ὕπερ E. Fr. 580.5; ἐπὶ χρηστοῖς (sc. τέκνοις) Id. Med. 1104 (anap.): c. acc. cogn., μ. μόχθους undergo hardships, Id. Hel. 1446; execute painful tasks, μ. πόνους Id. Ion 103 (anap.); πολλὰ δὴ καὶ θερμὰ χερσὶ καὶ νώτοισι μ. S. Tr. 1047; πολλὰ μ. Ar. Pl. 281; πολλὰ περὶ τὴν στρατιὰν ἐμοχθησάτην X. An. 6.6.31; τάδε, ταῦτα μ., E. El. 64, Ar. Pl. 518, etc.; ἀνήνυτα μ. Epicur. Fr. 470; μαθήματα μ. toil at learning, E. Hec. 815; μ. ἅπαντʼ ἐν οἰκίᾳ Pherecr. 10.
- 2 c. acc. objecti, τέκνα . . ἁμόχθησα the children over whom I toiled, E. HF 281; μ. πόδα σὸν θεραπεύμασιν, = θεραπεύειν, Id. Ph. 1549 (lyr.).—Cf. μόχθος.
μοχθέω-ῶ :
I intr.
1 se fatiguer, se donner de la peine, Thc. 2, 39 ; περί τινα, Xén. An. 6, 6, 31, pour qqn ; ὑπέρ τινος, Eur. fr. 584, 5, pour qqe ch. ||
2 souffrir : τινι, Il. 10, 106 ; Soph. O.C. 351 ; Eur. Ion 134, de qqe ch. ||
II tr.
1 supporter avec peine, souffrir, acc. Xén. Œc. 18, 2, etc. ; Soph. Tr. 1047 ; Eur. Hipp. 301, etc. ; abs. Thc. 2, 39 ||
2 faire avec peine, acc. Eur. H.f. 281, Ph. 1549.
Étym. μόχθος.
μοχθέω, wie μογέω, sich anstrengen, bes. durch Anstrengung sich erschöpfen, abmühen ; ἀλλά μιν οἴω κήδεσι μοχθήσειν ἔτι πλείοσιν, Il. 10.106, er wird noch mehr Kummer leiden ; ὄμβροις ἡλίου τε καύμασι μοχθοῦσα, Soph. O.C. 352 ; öfter Eur., ἅλις μόχθων, οὓς ἐμοχθοῦμεν πάρος, Hel. 1462, ἄλλως, μάτην ἐμόχθουν, Med. 1030 ; auch c. acc., erleiden, ertragen, πολλά, Phoen. 555, ἄλλως τούσδε μοχθοῦμεν πόνους, Hipp. 301 ; Ion 103 ; Ar. Plut. 282, 518 ; Thuc. 2.39 ; ταῦτα, 1.70 ; ἄλλα πάντα μοχθήσουσι, Xen. Mem. 2.1.17 ; = πονεῖν, Cyr. 1.6.25, wie Ages. 5.3 ; auch πολλὰ περὶ τὴν στρατιὰν ἐμοχθησάτην, An. 6.4.31 ; einzeln bei Sp. – Aber auch = Etwas mit Anstrengung machen, vollbringen, πολλὰ δὴ καὶ θερμὰ κοὐ λόγῳ κακὰ μοχθήσας sagt Herakles von seinen Arbeiten Soph. Tr. 1036 ; ταὖτα οἱ θεράποντες μοχθήσουσι, Ar. Plut. 517. – μοχθητέον, Eur. Herc.Fur. 1254.
μοχθέω
[μόχθος, toil.]
To be afflicted, be troubled or vexed Il. 10.106.
μοχθέω (μόχθος), fut. inf. μοχθήσειν: toil, suffer, ‘be worn with suffering,’ Il. 10.106†.
μοχθέω,
fut. -ήσω
μόχθος
- 1to be weary with toil, to be sore distressed, Il., Soph.:— to work hard, labour, Eur., etc.; c. acc. cogn., μ. μόχθους, πόνους to undergo hardships, or to execute painful tasks, Eur.; μ. μαθήματα to toil at learning, Eur.
- 2c. acc. objecti, τέκνα ἁμόχθησα the children whom I toiled for, Eur.; μ. τινά θεραπεύμασιν θεραπεύειν, Eur.; cf. μόχθος.