μόχθημα
μόχθημα, toils, hardships
μόχθ-ημα, ατος, τό, always in pl.,
- toils, hardships, A. Pr. 464, S. OC 1616; τεκτόνων μ. E. Ion 1129.
μόχθημα, ατος (τὸ)
1 travail, Eschl. Pr. 463 ; Eur. Ion 1129 ||
2 souffrance, Soph. O.C. 1616, etc.
Étym. μοχθέω.
μόχθημα, τό, Anstrengung, Mühsal, = μόχθος, im plur., Aesch. Prom. 462, Soph. O.C. 1612, πολλὰ παρʼ ἀσπίδα μοχθήματʼ ἐξέπλησας Eur. Hel. 741, σκηνὰς ἀνίστη τεκτόνων μοχθήμασιν Ion 1129.
μόχθημα
from μοχθέω
μόχθημα, ατος, τό,
- always in pl. toils, hardships, Trag.