μυσταγωγέω
μυσταγωγέω, initiate
μυστᾰγωγ-έω,
- initiate, c. acc. pers., Porph. Abst. 2.53, Ach.Tat. 2.19, SIG 900.49 (Panamara, iv A.D.): c. dupl. acc., τινά τι Ps.-Luc. Philopatr. 22; opp. μυεῖσθαι, Plu. An seni 2.795e: abs., Alciphr. 1.19, Porph. Antr. 6:—Pass., Vett.Val. 172.31.
- 2 celebrate sacred rites, Paus. Dam. p.156 D.
- II metaph., act as a guide or cicerone, Str. 17.1.38, Alciphr. 3.31.
μυστ·αγωγέω-ῶ [ᾰ]
1 initier aux mystères, Plut. M. 795e ; Luc. Philopatr. 22 ||
2 p. ext. servir d’initiateur, de guide, Str. 812.
Étym. μυσταγωγός.
μυσταγωγέω, in die Mysterien einführen, τινά, Luc. Philopatr. 22 ; Alciphr. 1.19 u. a.Sp.; dem μυεῖσθαι entggstzt, Plut. an sen. 24.